مدیریت شیردوشی و گاوداری  

دستگاه شیردوشی یک ماشین صنعتی است و عملکرد صحیح آن وابسته به هماهنگی دقیق اجزای مختلف می‌باشد. بسیاری از مشکلات شیردوشی را می‌توان پیش از ورود دام‌ها و تنها با روشن کردن دستگاه و بررسی عملکرد قطعات شناسایی و برطرف کرد. این نوشتار به کنترل‌هایی می‌پردازد که باید در زمان روشن بودن دستگاه و عدم انجام دوشش انجام شوند.

مدیریت محوطه انتظار شیردوشی و تامین رفاه و آرامش دام ها در این قسمت به اندازه چال شیردوش اهمیت دارد. تراکم دام ها در سالن انتظاری منجر به افزایش دما، رطوبت و کاهش میزان اکسیژن خواهد شد و هر عاملی که سبب ایجاد تجربه ناپسند از کل فرایند شیردوشی شود منجر به کاهش تولید و زیان دامدار می گردد.

روش های مختلفی برای محاسبه تعداد واحد دوشنده مورد نیاز در یک دامداری شیری وجود دارد. در این مقاله، با یکی از این روش ها آشنا می شوید. در نظر داشته باشید که هنگام خرید دستگاه شیردوش ثابت، می بایست ظرفیت دام دوشا در 5 سال آینده و یا 10 سال آینده را در نظر داشته باشید.

راه‌اندازی سالن شیردوشی یکی از پرهزینه‌ترین مراحل ساخت یک دامداری شیری است. استفاده صحیح از تجهیزات، آموزش پرسنل و به‌روزرسانی هدفمند قطعات می‌تواند راندمان شیردوشی را افزایش دهد و بازگشت سرمایه را سریع‌تر کند. این نوشتار به‌صورت تیتر‌وار نکاتی را یادآوری می‌کند که با اصلاح آن‌ها می‌توان بازده سالن شیردوشی را بالا برد.

دامی که ترسیده باشد، شیر کمتری می دهد! فرایند شیردوشی و حرکت دادن اجباری دام ها به سمت آن عملیاتی استرس زا است. از این رو کنترل مسیر سالن شیردوشی و نحوه تردد دام ها تا رسیدن به شیردوشی و سپس خروج از آن تا رسیدن به بهاربند می بایست مورد توجه قرار بگیرد. موضوع رعایت رفاه دام یک موضوغ فانتزی نیست بلکه یک الزام و در راستای افزایش درامد دامدار می باشد.

راحتی و آسایش گاو شیری و تشخیص به موقع بیماری های احتمالی آنها، نقش اساسی در دریافت خوراک، سلامت، تولید شیر وتولیدمثل گاوها و به تبع آن بهبود اقتصاد گله های شیری ایفا می کند. در این مقاله با مواردی مانند بودجه زمانی گاوها، اهمیت زمان استراحت و تاثیر مثبت استفاده از سیستم های هوشمند مدیریت گله در تامین آسایش دام را مطالعه خواهید نمود.

شیردوشی صحیح حاصل یک بار آموزش نیست، بلکه نتیجه آموزش مداوم، نظارت مستمر و پیگیری دقیق اجرای پروتکل‌هاست. حتی در دامداری‌های صنعتی، بی‌توجهی پرسنل به جزئیات دوشش می‌تواند به کاهش کیفیت شیر، افزایش ورم پستان و زیان مالی منجر شود. این مقاله به نقش آموزش و کنترل در شیردوشی موفق می‌پردازد.

بروز لنگش در گله‌های گاو شیری رایج است، اما طبیعی نیست. گاو سالم نباید دچار درد در اندام حرکتی شود و در اغلب موارد، مدیریت دامداری عامل اصلی بروز لنگش است. این نوشتار به شما نشان می‌دهد چرا لنگش فقط یک مشکل حرکتی نیست، بلکه یکی از جدی‌ترین عوامل کاهش سودآوری گله است.

زمانی که برای خرید مت لاستیکی شیردوشی یا کف‌پوش راهروی گاوداری اقدام می‌کنید، با قیمت‌هایی بسیار متفاوت و گاه تا دو برابر اختلاف مواجه می‌شوید؛ موضوعی که باعث سردرگمی و حتی نارضایتی خریدار می‌شود. آیا این اختلاف قیمت، علت فنی و منطقی دارد؟ در تولید مت لاستیکی از چه ترکیباتی استفاده می‌شود که چنین تفاوتی در قیمت و دوام ایجاد می‌کند؟ به قول گاودارهای قدیمی، «مت ارزان، بی‌دلیل ارزان نیست». در این نوشتار علت این گفته را بررسی می‌کنیم.

تیغه فیدر میکسر یکی از قطعات مصرفی اما بسیار تعیین‌کننده در کیفیت خوراک TMR است. بسیاری از دامداران در طول سال‌ها ناچارند تیغه‌های خوراک‌ریز را از تولیدکنندگان مختلف تهیه کنند؛ موضوعی که اغلب ناشی از پایین بودن کیفیت، عمر کوتاه یا بی‌اعتمادی به تولیدکننده است. در این نوشتار با ویژگی‌های یک تیغه استاندارد، معیارهای تشخیص کیفیت و نکاتی که در زمان خرید و تعویض تیغه فیدر میکسر باید مدنظر قرار گیرد آشنا می‌شوید.

در دامداری شیری، هر بیماری مستقیماً به معنای خروج پول از چرخه درآمدی دامدار است؛ اما ورم پستان، به‌ویژه نوع تحت‌بالینی آن، یکی از پرهزینه‌ترین و در عین حال پنهان‌ترین بیماری‌ها به شمار می‌رود. بیماری‌ای که بدون علامت ظاهری مشخص، به‌تدریج تولید شیر، کیفیت محصول و سود نهایی دامدار را کاهش می‌دهد. رصد مداوم ورم پستان و کنترل آن، یکی از مهم‌ترین اقدامات مدیریتی برای حفظ سودآوری گله‌های شیری است.

شیردوشی موفق تنها به تجهیزات سالن شیردوشی محدود نمی‌شود، بلکه از بهاربند و محل استراحت دام آغاز می‌گردد. آرامش دام، کیفیت بستر، تهویه مناسب و نحوه هدایت گاوها به سالن انتظار، همگی نقش مستقیمی در آزادسازی شیر، سلامت پستان و راندمان نهایی شیردوشی دارند. این مقاله به شما نشان می‌دهد که چگونه با مدیریت صحیح مراحل پیش از ورود دام به سالن شیردوشی، می‌توان کیفیت و کمیت تولید شیر را به‌طور محسوسی افزایش داد.

شیردوشی در دامداری شیری مکانی است که نتیجه همه زحمات دامدار مانند اصلاح نژاد، تغذیه، جایگاه، تهویه و همه هزینه های انجام شده، در آنجا به ثمر خواهد نشست. با این همه، برخی دامداران متوجه اهمیت سلامت کارکرد دستگاه شیردوش و عملیات دوشش نیستند. لطفا شناسایی قطعات معیوب و نظافت سالن شیردوشی را جدی بگیرید و یا ضرر کنید!

در زمان نصب فریم شیردوشی، جدا از کیفیت مواد اولیه در ساخت فریم، محاسبات و ابعاد لازم نیز می بایست به خوبی رعایت شود. در غیر اینصورت در آینده و در زمان دوشش دام ها مشکلاتی بروز خواهد نمود. در این مقاله با برخی از این موارد آشنا می شوید.

در سال های اخیر به مقدار زیادی توجه دامدار به موضوع خوراک معطوف شده است. گویی به واسطه حجم زیاد تبلیغات شرکت های فروش خوراک، دامدار فراموش کرده است که شیر گاو از دستگاه شیردوش تخلیه می شود نه از انبار خوراک! در این نوشتار کوتاه توجه شما را به یک نکته بسیار ساده جلب می نماییم.

گاهی دامداران با این موضوع مواجه می شوند که دستگاه خریداری شده به خوبی کار نمی کند و با خلاقیت خود مجبور به تعویض یا تغییر قطعه ای در آن می شوند. گرچه همیشه این سوال مطرح می شود که آیا تغییر در ساختار و نحوه کارکرد تجهیزات شیردوشی بدون مشورت کارشناس اصولی است؟ به نظر می رسد پاسخ را می بایست به عهده نتیجه عملکرد وسایل گذاشت.

فروشندگان به دفعات در تماس با دامدار، با این جمله روبرو شده اند که " دامداری ام را به دلیل نبود توجیه اقتصادی " جمع کرده ام" ! سوال اینجاست که چرا برخی از دامداران ورشکست می شوند در حالیکه برخی دیگر پیوسته در حال افزایش ظرفیت اند؟ اگر دامداری شغلی زیان ده است، پس چرا تعداد زیادی واحد پرورش دام با ظرفیت بیش از 3000 راس دام دوشا در کشور وجود دارد؟

سالن شیردوشی مهم‌ترین نقطه تعیین‌کننده سود یا زیان در یک دامداری شیری است. کوچک‌ترین خطا در این بخش می‌تواند به کاهش تولید، افزایش ورم پستان، جریمه کارخانه شیر و از دست رفتن سرمایه منجر شود. به همین دلیل، شرکت‌های معتبر شیردوشی در دنیا به‌صورت مداوم تجهیزات خود را به‌روز می‌کنند تا دوشش دقیق‌تر، کنترل‌پذیرتر و هوشمندتر انجام شود. در این مقاله می‌خوانید که به‌روزرسانی دستگاه شیردوش دقیقاً یعنی چه، چه مزایایی دارد و چرا حتی به‌روزرسانی‌های ساده می‌توانند تأثیر مالی بزرگی بر دامداری شما داشته باشند.

در صنعت دامپروری ایران، بسیاری از کارشناسان باتجربه به‌دلیل کار در شرایط سخت (تحریم، کمبود تجهیزات و محدودیت منابع)، دانش عملی بسیار ارزشمندی اندوخته‌اند؛ دانشی که گاهی می‌تواند از چندین دوره آموزشی رسمی هم کاربردی‌تر باشد. اما مشکل اینجاست که بخش زیادی از این تجربه‌ها مکتوب و قابل انتقال نمی‌شود؛ در نتیجه کارشناسان تازه‌کار مجبورند همان مسیر آزمون‌وخطا را از صفر طی کنند و سال‌ها زمان و هزینه صرف کنند تا به نقطه‌ای برسند که نسل قبل مدت‌ها پیش به آن رسیده بود. این مقاله به‌صورت واقع‌بینانه بررسی می‌کند چرا اشتراک‌گذاری تجربه در دامپروری کم‌رنگ است و چگونه می‌توان با راهکارهای ساده و حرفه‌ای، این چرخه فرساینده را شکست و کیفیت کل صنعت را بالا برد.

گاهی در برخی دامداری ها، پرسنل شیردوشی برخی لوازم مورد مصرف را در قسمت های مختلف سالن جاسازی می کنند. لوازمی که قرار است در وعده بعد و یا روزهای دیگر استفاده شود. در این نوشتار توجه شما را به مشکلات ناشی از این امر جلب می کنیم.